اشتباهی مینویسم اتفاقی بخون و رد شو

دیروز بعد مدت ها به صفحه اینستاگرامم سر زدم.چندین نفر requst  داده بودن از آشنا و غریبه.یکی از این بین کسی بد که قرار بود قبل عید خبر این رو بده که برنامش چجوریه و گویا اون یادش رفته بود اما لایک کردن البته برای لایک شدن نه!یکی دیگه از دوستان دوران دانشگاه,که دوست نه,هیچوقت ازش خوشم نیومد.حس ترحم داشتم بیشتر بهش.از اونجایی که تعداد بالای فالوور ها هم کلاس داره قبول کردم(با کلاسش accept هست)خلاصه.یک نیم ساعت که گذشت حس کردم تشویش دارم.فکر کن اصلا توی این مدت این حس نبود,اما یک حس اینکه "من بهترم" یا اینکه زندگی من "عالیه" رو باید حتما نشون میدادم.مثل بقیه!بعد صفحه چند تا از دوستان رو باز کردم و یک جا اصلا دیدم طرف شعر گذاشته,اون هم نه با خط خودش با همین فونت لعنتی کامپیوتر!گفتم خب همه دوست دارن دیده بشن این بنده خدا هم مستثنی نیست!بعد وبلاگم رو باز کردم و خوندم.با خودم گفتم فرق این با اون چیه!اینجا من خالی میشم,اونجا به جنب و جوش میفتم.اینجا حرفم رو میزنم که ممکنه خیلیا خوششون نیاد,اونجا عکسی میذارم که بیشتر "لایک" بشه یعنی خوششون بیاد بقیه! اینجا با آدم ها صحبت میکنم,اونجا بیشتر فقط دو تا ضربه میزنم یعنی لایک.یادتون هست یا نه,یا اصلا همین الانش هم هنوز گاهی همینه,که توی بلاگ یه عده از بدبختی هاشون -فقط- مینویسن و لا غیر.اپیدمی شده بود.اینجا هر کی تلاش میکنه نشون بده از اون یکی بدبخت تره!توی اینستاگرام بر عکس هر کی داره نشون میده "من زندگی بهتری دارم" .شما ببین از رستوران و توی ماشین سان روف دار و زمین تنیس,تا بساط لهو لعب عکس میذارن که فقط بگن ما خوبیم!زندگیمون عالیه.اینه که هر کی میبینه ناخودآگاه تلاش میکنه بگه منم چیزی از فلانی کم ندارم.پس مشوش میشه.اینجا چون با خودت میگی یک عده از من بدبخت تر هستن که تازه عکسشونم ندیدیم و نمیدونیم ولی با این طرز تعریفشون حتما از ما مفلوک ترند,پس خدا رو شکر که ما اینقدر بد بخت نیستیم,با اینکه تلاش می کنیم بدبخت تر باشیم یا نشون بدیم,اما ته دلمون راحته!

اینه که ما اگر جایی ضعف داریم قبول کنیم,اگر خودمون رو دوست داشته باشیم,اگر اون فخر فروشی که قبلاها صحبتش رو کردم از خودمون یکم دور کنیم,مهم نیست که بلد نیستیم از اینستاگرام یا حتی بلاگ درست استفاده کنیم ,ولی اگه رفتیم رستوران فرتی مونوپاد در نمیاریم از یک جای نامعلوممون تا بعدا بگیم ما هم رفتیم!

کافیه خودمون باشم :)