یکی از همسایگان ما خانمی میانسال است.به نظرم او خوش برخوردترین آدم دنیاست!

تا به حال بدون لبخند ندیدمش,و در عین حال نشنیدم کسی از اعضای خانواده اش را بدون پسوند "جان" خطاب کند

خانم همسایه خیلی مهربان است آن قدر که از فامیل بیشتر جویای حال مادر است.

از حرف هایش و انرژی تمام نشدنی اش جان میگیری,از "جان" هایی که به بقیه میگوید.

الان مطمئنم زیبایی رفتار قدرتش ده برابر زیبایی ظاهر میتونه باشه

خدا خانم همسایه رو برای خانواده اش حفظ کنه :)

+این تکه شعر افتاده توی دهنم و طعم عجیبی داره : یا امام زمان کل امان دی ....