من نظر خودم رو با ذکر یک مثال میگم :

یک آقای همکاری دارم که کلا همکار که نمیشه گفت چون شرکتش جداست ولی توی مکانیم

ماه های اول به نظرم یکی از خوشتیپ و خوشگل ترین مردهایی بود که تا حالا دیدم

قد بلند,چهارشونه,چشم و ابرو کشیده و کلا پرفکت!!

و این ذهنتین ادامه داشت تا انکه یک روز به جز سلام هر روزه باهاش هم کلام شدم

و بعد اونجا فهمیدم که هرقدر یک نفر زیبا باشه ؛این زیباییش به زیبایی کلامش پیشی نمیگیره

یعنی این نوع حرف زدن شماست که دیگران رو وادار میکنه دوستتون داشته باشن یا نه

نه چشم و ابرو و شمایل مادرزادیتون (البته الان همچینم مادرزادی نیست با این جراحی های ....)