چند سالی هست با دوست هایم دوست هستم.با هر کدام متفاوت

پای درد دل همه شان بودم.گاهی برای خیلی هاشون درد دل کردم.حرف های نگوی خیلی ها رو شنیدم

و حرف های نگو به خیلی ها زدم.با همه شون احساس راحتی میکنم حتی  ممکنه با دو نفر که با هم دشمنند!

الان حتی نمیدونم اون هایی که چه شب و روزها کنار هم بودیم کجا هستند!!و متعاقبا آن ها هم ...!

کلا دوست واژه قشنگی است.

چه برای یک هم کلاسی استفاده شود چه همکار چه همسر چه خانواده چه کسی که نمیشناسیم اما

حس نزدیکی بین ما هست!